Instituut voor Neuropathische Pijn

Home

Neuropathische pijn behandelen: visies anno 2010

Neuropathische pijn werd kort geleden, in 2010, nog eens uitgebreid besproken door een internationale groep experts op dit gebied. Die auteurs behoren tot een speciale groep van pijnexperts, de NeuPSIG, waar wij ook lid van zijn, en zij geven aan dat patienten die neuropathische pijn hebben, veelal een duidelijke vermindering van de kwaliteit van leven hebben, en voor zichzelf en de maatschappij erg duur zijn, op het gebied van ziektekosten en verzuimkosten. Een ander belangrijk aspect is, dat patiënten moeilijk te behandelen zijn, en dat wordt ook pijnlijk duidellijk binnen de klinische studies. Daar worden vaak vele honderden patiënten ingesloten, en na een adequate behandelduur blijkt dan uiteindelijk slechts minder dan de helft reageert op de pijnbehandeling, en dan is die reactie zelfs nog maar partieel.

Daarnaast hebben veel patiënten last van de bijwerkingen, en kunnen soms niet doorgaan met het innemen van pijnstillers die op zich wel werken, maar waarvan het gebruik door die bijwerkingen niet vol te houden is. Bovendien, en dat is eigenlijk zot, blijkt dat patiënten die in principe goed behandeld worden, toch, ondanks die logische en goede behandeling, nog redelijk veel pijn hebben.

Dat alles geeft aan hoe moeilijk het is om neuropathische pijn goed te behandelen. Daarom hebben we ons speciaal toegelegd op dit gebied, en zien we vrijwel uitsluitend patiënten met pijnlijke neuropathievormen.

De experts van NeuPSIG geven ook aan dat het in de praktijk niet gemakkelijk is om de resultaten uit studies te gebruiken voor de praktijk, omdat er veel problemen kleven aan de meeste studies. Een van de duidelijkste problemen is, dat het merendeel van de gepubliceerde studies de effectiviteit getest hebben van pijnstillende medicijnen in een periode die veelal korter is dan 3 maanden. Dat is niet zo heel zinvol, omdat neuropathische pijn een chronische aandoening is. Hoe patiënten dus reageren op lange termijn behandelingen is vrij onduidelijk.

Prof. dr. Jan M. Keppel Hesselink, augustus 2010