Uit studies bij ratjes bleek dat de PPAR-alfa receptor een belangrijke functie heeft in de bescherming van het ruggenmerg, zodat er minder secundaire schade ontstaat, wanneer het ruggenmerg wordt beschadigd door een trauma.^[1] Wanneer de ratjes geen PPAR-alfa hadden, bleek de schade duidelijk verergerd: de ratjes hadden meer spieruitval. Het lijkt dus dat stoffen die op de PPAR-alfa receptor aangrijpen een beschermende werking kunnen hebben. PEA is een van die stoffen. Een uitgebreide laboratoriumstudie is in Italie verricht om na te gaan of PEA een beschermende rol heeft bij een dwarslaesie. De ratjes werden in 4 groepen ingedeeld: nepoperatie (ter controle), dwarslaesieratjes, ratjes die voor de dwarslaesie PEA kregen, en ratjes die na de dwarslaesie PEA toegediend kregen.^[2] Uit deze studie bleek dat de 2 groepen die PEA kregen duidelijk betere resultaten hadden wat spierkracht betreft dan de ratjes die deze stof niet kregen. Wanneer het ruggenmerg microscopisch werd bekeken, bleek dat de ratjes die PEA hebben gekregen duidelijk minder ontsteking(smoleculen) hadden in het ruggenmerg.

De onderzoekers beschrijven:

• 1) the degree of spinal cord inflammation and tissue injury,
• 2) neutrophil infiltration,
• 3) nitrotyrosine formation,
• 4) proinflammatory cytokine expression,
• 5) nuclear transcription factor activation-kappaB activation,
• 6) inducible nitric-oxide synthase expression, and
• 7) apoptosis.

Deze stof blijkt bij ratjes duidelijk de secundaire schade van een dwarslaesie te verminderen. Aangezien PEA een lichaamseigen stof is en veilig, is het zeker de moeite waard om het toedienen van PEA bij patienten met een acute dwarslaesie te onderzoeken.

Auteur: David J. Kopsky, oktober 2010

Referenties