Het blaaspijn syndroom. Lastig te behandelen. Gelukkig ontstaat een oplossing. We weten steeds meer over de pijnstillende werking van Cannabis. En we weten steeds meer over het waarom van die pijnstillende werking. Omdat we hebben ontdekt dat er in ons lichaam op verschillende plaatsen Cannabis receptoren zijn. Dat lijkt vreemd, maar dat is niet zo vreemd. We maken namelijk onze eigen pijnstillende Cannabis in ons eigen lijf. Die stoffen heten cannabinoiden. De meest bekenden daarvan dragen de mooie namen palmitoylethanolamide en anandamide. Nu is ook gevonden dat de pijnlijke blaas behandelbaar is met Cannabis, en eveneens het waarom ervan. En nog beter nieuws, je kan het blaaspijn syndroom ook behandelen met het lichaamseigen supplement Normast® , palmitoylethanolamide, dat een zusjesmolecuul is van Cannabis, maar niet de Cannabis problemen heeft.

Pijnlijke blaas en Cannabis, stukje wetenschap

Eerst even een stukje wetenschap 

Onderzoekers keken naar de aanwezigheid van de zogenaamde cannabis receptor 1 (CB(1)) in de menselijke blaas bij patienten met een overactieve blaas, een pijnlijke blaas. Daarvoor onderzochten ze blaasweefsel van patienten die last hadden van het pijnlijke blaassyndroom, overactiviteit van de blaasspieren ( idiopathic detrusor overactivity (IDO)), en van normale mensen zonder problemen van de blaas, zodat ze goed vergelijken konden.

Er bleken duidelijk veel meer van de zogenaamde CB(1)-houdende zenuwvezels te zijn in de blaasstoornis-weefsels, en hoe meer er van die vezels er waren, hoe ernstiger de pijnsymptomen.

De auteurs trokken daarom de volgende conclusie: de toename van zenuwvezels waarop de cannabisreceptor te vinden is, heeft een relatie met de pijn en de plasdrang bij het pijnlijke blaassyndroom. Het inzetten van stoffen die de cannabisreceptor stimuleren lijkt zinvol om verder te onderzoeken.

The results of this study suggest that increased nerve fibers, which express CB(1), may be related to bladder pain in PBS and urgency in IDO. Our findings support clinical trials of CB(1) agonists in bladder disorders. ^[1]

Dat betekent dat bij een pijnlijk blaassyndroom er vermoedelijk een zelf-genezende tendens is, en dat het weefsel probeert om de zelf gemaakte Cannabismoleculen beter te vangen met die receptoren. 

Normast® bij het pijnlijke blaassyndroom

Chronische blaaspijn, of interstitiele cystitis wordt vermoedelijk veroorzaakt door het op tilt slaan van een bepaalde ontstekingscel in de blaaswand, de mestcel. Nu kan deze mestcel helemaal voor zichzelf beginnen en allerlei ontstekingsstofjes afscheiden in die blaaswand. Dan heb je enorme last van chronische pijn.

Chronische blaaspijn en de mestcel

Een van de belangrijkste cellen bij dat ontstekingsproces wordt door de in 2011 nog steeds levende en helder van verstand zijnde 102-jarige Nobelprijswinnares professor Levi-Montalcini de primadonna-cel genoemd van de ontsteking. Het is de mestcel, of ook wel in het Engels de mastcell genoemd. ^[2][3]

Die cel speelt de generaal in de slag zonder vijand, en hij recruteert zoals dat heet, een heel leger van verschillende ontstekingscellen en ontstekingsmediatoren. Zo ontstaat een waterval van ellende, met als gevolg bekkenpijn en geen klaterende waterval in de WC meer. Professor Montalcini heeft haar hele leven de mestcel en ontstekingsmediatoren bestudeerd, en kreeg daarvoor in 1986 de Nobelprijs.

Dat weerhield haar niet om aan het werk te blijven. Integendeel, ze werkte stevig door en ontdekte terwijl ze bijna 90 jaar werd een hele bijzondere ontstekingsgsremmer en pijnstiller, die de mestcel helemaal tot rust brengt.

Die stof is een lichaamseigen vetachtige stof, en het bijzondere ervan is, dat de stof zowel ontstekingen vermindert als pijn verlicht. En omdat het een natuurlijke en lichaamseigen stof is, hoeft niemand bang te zijn voor enge bijwerkingen. De stof maakt immers deel van je eigen lijf uit. Hoe heet die stof? De moeilijke naam is palmitoylethanolamide, en de naam waaronder de stof in Nederland sinds 2010 te verkrijgen is, is Normast. 

Normast en de pijnlijke blaas 

De lichaamseigen stof palmitoylethanolamide is een zogenaamde endocannabinoid. Dat wil zeggen een cannabis achtige stof die ons lijf zelf maakt. Die stoffen hebben een postief effect op de pijnlijke blaas. ^[4][5][6] Bij chronische pijnen en ontstekingen echter niet in voldoende mate. Nu, sinds 2010, bestaat de mogelijkheid deze stof toe te voegen als het supplement Normast. Normast is in Nederland door de organisatie Ergomax beschikbaar gekomen, en kan goed ingezet worden bij chronische blaaspijn. De dosis is twee maal daags 600 mg en voor dit soort chronische aandoeningen adviseren we ten minste 8weken te behandelen.

Normast is in vele uiteenlopende klinische studies met chonische pijn en ontstekingen getest op werkzaamheid en op veiligheid. ^{[1] [2] [3][4][5][6][7][8] [9][10][11][12][13][14]}  

Precies gebruik Normast bij chronisch blaaspijnsyndroom

De dosis is de eerste tien dagen 2 maal daags 600 mg poeder onder de tong. Daarna ten minste 8-10 weken 600 mg tabletten twee maal daags. Daarna, bij goed effect kan eventueel overgegaan worden naar twee maal daags 300 mg.

Mocht de pijn toch weer terugkeren, dan tijdelijk de dosis weer verhogen naar twee maal daags 600 mg, of zelfs 10 dagen weer twee maal daags poeder onder de tong nemen. Omdat chronische blaaspijn vaak een erg langdurig proces is, denken we dat in dit geval een minimale behandelduur van twee maanden aangehouden moet worden. Daarom adviseren we altijd om bij Ergomax in een keer een pak met 20 poeders te bestellen, en in geval van chronische prostatitis 7 pakken met 20 tabletten van 600 mg.

Dat is dus voldoende voor 80 dagen. Als dan de pijn niet duidelijk minder is, is het niet zinvol met Normast door te gaan. We beginnen dus altijd met een hele bijzondere vorm van Normast in kleine zakjes, als poeder om onder de tong in te nemen. Daar smelt het onmiddellijk en wordt het dan ook direct in het bloed opgenomen. Na 10 dagen gaan we over op tabletten, omdat het lichaam dan genoeg Normast heeft opgenomen als eerste stap.  

De ontsporingen van het blaaspijn syndroom: van blaas tot fibromyalgie

Een van de meer verlichte Nederlandse urologen, dr Tauber, beschreef het kortgeleden aldus:

De gemiddelde patient met het blaaspijnsyndroom spendeert gemiddeld 5 jaar en minstens 5 dokters voordat de aandoening wordt herkend, gediagnosticeerd en adequaat behandeld. De hoeveelheid patienten met deze aandoening wordt tot op heden ernstig onderschat.Meestal begint de ziekte al op 16-17 jarige leeftijd en ontwikkelt langzaam tot het frustrerende pijnsyndroom dat vaak moeilijk te behandelen is.

Meestal is de reden dat een dergelijke situatie ontstaat terug te voeren op eerdere blaasontstekingen, operaties, katheterisaties of ander trauma aan de lagere urineweg. Als andere auto-immuun reacties ontspoort het regelmechanisme en ontstaat chronische pijn in de blaas.

Op dat moment is de aandoening nog slechts gelokaliseerd in de blaas. Langzaam ontstaan andere problemen als bekkenbodemhypertonie, spastische darm, vaginale pijn, lage rug klachten en andere problemen in het onderlichaam. Uiteindelijk schrijdt het voort in de ontwikkeling tot hoofdpijn, fibromyalgie en chronisch moeheids syndroom ontstaat.  

Maart 2010, prof. dr. Jan M. Keppel Hesselink 

Gereviseerde tekst per juni 2011, JMKH 

Referenties