Waarom? Een Italiaanse groep neurologen en onderzoekers brachten dat in 2007 als volgt onder woorden:^[1]

In view of our findings, it is possible that spinal generators underlying RLS phenomena can be started not only by disordered descending control, as a consequence of central dopaminergic dysfunction but also by abnormal peripheral inputs and thus RLS could represent a symptom not necessarily related to dopaminergic dysfunction, with a possible origin at different levels of the nervous system, either centrally or peripherally.  

Wat staat daar? Dat ze denken dat op het niveau van het ruggenmerg de onrust in de benen optreedt, niet doordat er vanuit de hersenen een dopaminerge dysfunctie bestaat, maar omdat er niet normale pijnprikkels het ruggenmerg inkomen.

Dat heeft consequenties voor de behandeling:

We treated several patients with neuropathic pain medications rather than with dopaminergic agents, in view of the associated positive sensory symptoms, and as it has been previously suggested that patients with the SFSN subtype of RLS will preferentially respond to neuropathic pain medications.  

Goede pijnstilling is dus beter als therapie dan de Sifrols van deze tijd.  Dit geldt met name bij de aanwezigheid van de zogenaamde small fiber neuropathy, de dunne vezelneuropathie.

Versie oktober 2009; Auteurs: Prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink en Drs David J. Kopsky, artsen  

Referenties