De Mortonse neuralgie is genoemd naar de Amerikaanse chirurg Thomas George Morton die eind negentiende eeuw deze aandoening beschreef, namelijk dat bepaalde neuralgiforme pijnklachten in de voet veroorzaakt worden door een zenuwbeklemming in de middenvoet. Het gaat hier om een entrapment neuropathie, oftewel een beklemming van de zenuw tussen de kopjes van twee middenvoetsbeentje. Meestal is er dan ook een pijn met een uitstralend karakter. Die beklemde zenuw kan dan een zogenaamd neuroom vormen. Als gevolg van de chronische druk op de zenuw ontstaat er een woekering van weefsel om de zenuw. Dat noemen we een Morton's neuroom of neurinoom, en dat neurinoom vinden we met name tussen het derde en vierde middenvoetsbeentje.  

Bij een Morton-neuroom, of Mortonse neuralgie is er dus sprake van een verdikking van het weefsel om die intertarsaal zenuw, de zenuw die tussen de tenen loopt.

Deze verdikking rond de zenuw geeft chronische en aanhoudende pijn in de voorzijde van de voet en kan ook een brandende pijn geven die naar de tenen uitstraalt. Ook kan gevoelloosheid optreden, of kan een onplezierig gevoel met prikkelingen en tintelingen in de tenen ontstaan. Typische neuropathische verschijnselen dus.

Behandeling van Mortonse neuralgie

Zowel een niet-operatieve conservatieve behandeling bestaat, een medicamenteuze en een operatieve. De niet medische behandeling bestaat uit schoenadvies en steunzolen. De podoloog is daarbij zinvol. De arts kan zonodig een injectie met een corticosteroïd geven of een lokale verdoving.  

Het verwijderen van het neuroom is zelden een oplossing, omdat na deze operatie gevoelloosheid kan optreden of opnieuw pijn. Maar het kan ook verlichting geven.

Wij bieden vaak behandeling met een door ons ontwikkelde lokaal werkende creme. 

September 2010, prof. dr. Jan M. Keppel Hesselink

en