Behandelcentrum Neuropathie in Soest

De 85 jarige patiente die bij ons onder behandeling kwam, had brandende pijn en krachtsverlies door een zogenaamde IgM paraproteinemie polyneuropathie, (IgM MGUS) Dat is een vorm van polyneuropathie die samenhangt met een hoge concentratie van het zogenaamde IgM eiwit in het bloed. IgM is een antistof die door de eigen cellen gemaakt wordt en die soms ook afgezet wordt in de zenuwschede en de zenuwvezels van de zenuwen. Daardoor kan zowel de zenuwvezel zelf, het axon, als de isolatielaag, die de myelineschede genoemd wordt, kapot gaan. De antistoffen IgM binden zich namelijk aan bepaalde moleculen van de zenuwen voorkomen, o.a. het sulfatide, MAG, SPGP, of de gangliosiden. Daardoor komt een ontstekingsreactie op gang die maakt dat de zenuwfunctie afneemt, en ook dat pijn ontstaat. Hier haar verhaal.

Sinds 2002 heeft deze patient verergerende neuropathie zonder aanwijsbare oorzaak tot aan de knieen. Na 4 behandelingen heeft hij minder last van de neuropathie. Ook vertelt hij wat een invloed neuropathie heeft op zijn dagelijks en sociaal leven. Hier zijn verhaal:

Het verhaal van Albert, die last heeft van ernstige aangezichtspijnen.

Erik is, zoals dat heet, bekend met polyneuropathische klachten van branderigheid en tintelen op basis van bijwerkingen van een antibioticum dat bij complexe infecties ingezet wordt (Linezolid of Zyvoxid). Dit antibioticum kreeg hij omdat er een infectie van het implantaat rechts in het onderbeen ontstond. Op de DN 4, een neuropathische pijnschaal was de score 6; de cutt-off ligt bij 4, daarboven spreken we over neuropathische pijn. Er was dus bij Erik duidelijk sprake van neuropathische problematiek. Ook was er sprake van allodynie.

Vanaf mijn 20ste jaar heb ik al last van mijn onderrug en daar is de afgelopen 10 jaar mijn nekprobleem bijgekomen, Ik ben inmiddels 66 jaar. Gedurende mijn leven ben ik bij fysiotherapeuten, krakers, chiropracters, enz geweest en de laatste jaren heb ik 3 verschillende neurologen en een neurochirurg geconsulteerd met mijn probleem. Ik had veel pijn in mijn onderrug en in beide benen veel uitstraling en wel het ergste naar mijn voeten. Het leek wel of er veel vocht in zat, maar daar was niets van te zien. De neurologen en de neurochirurg konden niets met mijn mededeling, dat ik in beide benen veel pijn had. Bij mijn klachten zou ik maar in een been uitstraling moeten hebben. 

Geen filmpje, maar wel een patiënt aan het woord: 

De eerste symptomen, van wat later bleek een neuropathie te zijn, openbaarden zich zo’n 12 jaar geleden met een tintelend gevoel aan de kleine tenen en breidde zich uit in de overige tenen om vervolgens de voorvoet en de hele voet te bereiken. De klachten bestonden aanvankelijk uit een tintelend gevoel, dat overging in een gevoel van “doofheid” en gevoelloosheid van vooral de voetzolen. Soms leek het of de voeten hun oriëntatie verloren hadden en naar zichzelf op zoek waren. In 1999 kregen deze verschijnselen in het LUMC te Leiden na onderzoek een naam: neuropathie. Op de vraag: wat is er aan te doen, luidde het antwoord: niets. Op de vraag, hoe dit verschijnsel verder zal verlopen, ontving ik een vaag antwoord en de mededeling, dat bij toenemende klachten en pijnproblemen er wel een pijnbestrijding mogelijk was.