Instituut voor Neuropathische Pijn
Behandelingen Medicatie Vitamine B en neuropathie
| Vitamine B en neuropathie |
|
Bij een neuropathie ten gevolge van verkeerde voeding zijn de perifere zenuwen aangetast door gebrek aan essentiële voedingsstoffen, met name die van vitaminen behorend tot het B-complex. Wereldwijd is ondervoeding de meest voorkomende vorm van door verkeerde voeding veroorzaakte neuropathie, maar in de westerse wereld is alcohol vaker de schuldige. Zware drinkers hebben een slecht eetpatroon en vitamine B tekorten kunnen dan ontstaan. Ook is alcohol gif voor de zenuwen ook die worden dan ook direct beschadigd. De kans op neuropathie neemt aanzienlijk toe bij mensen die jarenlang zwaar drinken. Voedingstekorten kunnen ook ontstaan bij mensen met een eetstoornis, zoals anorexia nervosa. Chronische darmziekte kan de opname van voedingsmiddelen vanuit de darm verstoren en zo kan ook een neuropathie ontstaan.
Vitamine B wordt vaak gegeven aan patiënten met een alcoholische of diabetische neuropathie. De nieuwste analyse van alle studies die ooit gedaan zijn (Cochrane analyse 2008), laat zien dat vitamine B niet zinvol lijkt te zijn, uiteraard tenzij er een duidelijke klinisch tekort bestaat aan vitamine B. Zinvoller zijn stoffen als alfa-liponzuur en cilostazol, aldus de Cochrane groep. Hun conclusie was: There was some evidence that vitamin B is less efficacious than alpha-lipoic acid, cilostazol or cytidine triphosphate in the short-term improvement of clinical and nerve conduction study outcomes but the trials were small. Andere middelen blijken aldus de Cochrane review zinvoller te zijn, zoals cilostazol:[1] One study reported composite outcome on impairments (“physical sign score”) with decreasing score indicating improvement. In this study, the baseline mean was 7.10 (SD 0.40) in the 25 participants on IM vitamin B1 and B12 compared to 7.00 (SD 0.20) in the 25 participants on oral cilostazol, difference 0.1 (P = 0.27). After four weeks of treatment, the means were 6.90 (SD 0.30) and 6.40 (SD 0.30), respectively, with statistically significant difference favouring cilostazol (MD 1.64, 95% CI 0.99 to 2.29) (Hu, 2004). Ook bleek alfa-liponzuur dus zinvoller dan vitamine B: Ziegler 1993 reported a significant reduction in paraesthesiae in the lower extremity in the group treated with alpha-lipoic acid compared to the group on vitamin B1 after 15 weeks of treatment (P < 0.05) but did not give any more details. Ook een andere studie toonde superioriteit aan van alfa-liponzuur. De zogenaamde klare taal samenvatting van de Cochrane groep was: Peripheral neuropathy is a disorder of the peripheral nerves resulting from different causes, such as diabetes mellitus and alcoholism, leading to pain, numbness or weakness of the limbs and other problems. Vitamin B is commonly used to treat peripheral neuropathy but it is not clear if it helps. This review of 13 trials on diabetic and alcoholic peripheral neuropathy with a total of 741 participants showed only one study that suggested possible short-term benefit from eight-week treatment with benfotiamine (a derivative of vitamin B1) with slightly greater improvement in vibration perception threshold compared to placebo. Vitamin B complex when given in a higher dose administered for four weeks was more efficacious than a lower dose in reducing pain and other clinical problems based on another study. Two to eight weeks of treatment with vitamin B was less efficacious than alpha-lipoic acid, cilostazol or cytidine triphosphate in short-term improvement of clinical and nerve test findings.[1] Giftigheid van vitamine B Het is goed een stuk uit het Nederlands Tijdschrift voor geneeskunde te citeren over de giftigheid van vitaminbe B, want ook teveel vitamine B kan een neuropathie veroorzaken: Zoals bekend worden op grote schaal vitaminen geslikt, vooral door gezonde personen. Een dragee vitamine B-complex op recept bevat tegenwoordig al 100% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) van de totale reeks (B1, B2, B3, B5, B6, B11 en B12) en bovendien adviseert de bijsluiter 1 tot 3 dragees per dag. Ook wanneer men de vitamine B-inname met de voeding niet meerekent, kunnen dus al toxische waarden bereikt worden, ondanks het wateroplosbaar karakter van vitamine B. Eerder beschreven De Kruijk en Notermans in dit tijdschrift 2 ziektegeschiedenissen waarbij het neurotoxische effect van met name vitamine B6 zeer waarschijnlijk was. 1 Het stoppen van het gebruik van het vitaminepreparaat deed het beeld van polyneuropathie volledig verdwijnen. Bronnen:
|