De zogenaamde behandelings algorithmes voor de behandeling van neuropathische pijn zijn meestal gebaseerd op recht toe recht aan breien binnen een meta-analyse die de Cochrane receptuur volgt. Dat lijkt allemaal mooi en aardig, maar daarmee help je de patient niet op de beste wjize. Want de studies die het beste zijn en bovenaan komen drijven hoeven niet gedaan te zijn met de beste pijnstillers.

Een voorbeeld is de analyse van een groep die eind 2009 verscheen. Rubish in Rubish uit, zo zou je het kunnen zeggen. De onderzoekers deden het bekende recht toe recht aan werk, maar beperkte hun werk tot een aantal stoffen die relatief 'modern' zijn. Stoffen die de latste jaren toegelaten zijn omdat de farmaceutische industrie daarvoor nette studies vericht hebben.

De groep had een zoekstrategie die weinig fantasievol was: "neuropathic pain" samen met de termen: pregabalin, paroxetine CR, duloxetine, tramadol XL, Tramacet, Sativex, en nabilone. En rara wat vonden ze:

Based on a thorough evaluation of the literature, pregabalin, paroxetine CR, and duloxetine have been placed in the updated algorithm as first-line agents, while tramadol XL, Tramacet, Sativex, and nabilone function primarily as adjunctive agents. ^[1]

Cannabis (Sativex) als adjunct behandeling bij neuropathische pijn

Er is in ieder geval een goed ding aan deze fantasieloze meta-analyse: Cannabis wordt genoemd als adjunct therapie bij neuropathische pijn. Het is ook onze ervaring dat Cannabis producten, zoals ook Saivex er een van is, bji sommige patienten minstens zo goed, zo niet beter werken dan de opioiden. En de bijwerkingen ervan zijn zeker minder problematisch!

Februarie 2010, prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink

Referenties