Ooraak critical illness neuropathie nog onduidelijk 

De oorzaak voor dit ziektebeeld is nog onduidelijk, maar langdurige beademing, sepsis, multiple organ failure (MOF), wanneer er verschillende orgaansystemen niet meer goed functioneren, ‘respiratory distress syndrome’ en spierverslappende medicatie kunnen een oorzakelijke rol spelen.^[1][2] Ook wel wordt gesproken van critical illness neuromuscular abnormalities, CINMA.^[3]

Bepaalde stoffen die door immuuncellen afgescheiden worden, de cytokinen, en met name van de stof met de naam cachectine, of ook wel de ‘tumor necrosis factor’ kunnen een rol spelen.^[4]

Meestal zijn er ook tekenen van een zwakte van de spieren, een zogenaamde myopathie, en dan wordt deze aandoening genoemd de 'critical illness polyneuromyopathie'. ^[5] Tja een goede Nederlandse term hiervoor? Neuropathie en myopathie tijdens een ernstige ziekte?

Critical illness neuropathie axonaal

De ‘critical illness’-polyneuropathie is een voornamelijk een zogenaamde motorische axonale neuropathie, dat wil zeggen dat de zenuwen die naar de spieren gaan, aangedaan zijn, waardoor de spierzwakte optreedt. Vaak gaat de critical ilness neuropathie samen met forse spiervermindering, echt volume verslies dus.^[6]

In een van de eerste beschrijvingen van critical illness polyneuropathy vermoedden de auteurs dat voeding een rol zou kunnen spelen aangezien de polyneuropathie verbeterde na voeding via het infuus.^[7] Critical illness neuropathie kan onderscheiden worden van het zogenaamde Guillain-Barre syndroom met behulp van het doormeten van de zenuwen, onderzoek van het ruggemergsvocht, de liquor en door inzicht in de onderliggende ziekte.^[8] Patienten die hun zeer ernstige onderliggende ziekte overleven, zullen in het algemeen na 3 tot 6 maanden ook herstellen van de neuropathie.^[9]

Natriumkanalen en herstel 

Een van de mogelijke oorzaken van acute critical illness neuropathie is dat de natriumkanalen van de zenuw geinactiveerd worden door de medicatie die gegeven wordt op de IC in het algemeen. Hierdoor is er een sterkere prikkel nodig om de zenuw toch te laten vuren (door de zogenaamde hyperpolarisatie).^[10] In een review maken de auteurs duidelijk dat wanneer alleen de spieren zijn aangedaan (Critical Illness Myopathy, afgekort CIM), dat de patienten meer kans hebben op herstel dan wanneer ook de gevoelszenuwen zijn aangedaan.^[11] Met andere woorden, een CIP met minder uitval heeft meer kans op herstel, vrij logisch eigenlijk.

Versie november 2010; Auteurs: Prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink, arts-farmacoloog en David J. Kopky, arts

Referenties