Patienten vertellen:
CIAP, chronische neuropathie
CIAP: wat het is en wat we kunnen
| CIAP: wat het is en wat we kunnen |
U heeft CIAP. Niets aan te doen, moet u mee leren leven, maar u komt niet in de rolstoel terecht. Bekende uitspraken voor vele patienten die ons bezoeken. Is dat allemaal wel zo? Voordat alle verhalen van patienten volgen is het wel goed even stil te staan bij wat CIAP is, en wat we precies voor CIAP patienten kunnen betekenen. CIAP is per definitie een polyneuropathie waarvan de oorzaak nu nog onbekend is.Daar kunnen we wat mee, luister eerst maar eens:
Het zou goed kunnen zijn dat we over enkele jaren in gaan zien dat er onder de vlag van CIAP meerdere ziektes vallen. Vooralsnog is er dus geen oorzakelijke behandeling mogelijk. [1]Wel valt het bij ons op dat er soms patienten heel goed reageren op onze behandeling, en dat de symptomen vrijwel geheel verdwijnen. Maar soms is het ook zo dat patienten vrijwel niet reageren, behalve dat de neuropathische pijn in het merendeel van de gevallen duidelijk minder wordt. CIAP en pijnUit een recent onderzoek van het UMC en de VSN is gebleken dat 65% van de CIAP-patiënten klaagt over pijn en dat velen ontevreden zijn over de werking van de voorgeschreven medicijnen op de pijn. Vandaar dat het merendeel van onze patienten duidelijk met pijnklachten komen. De kern van onze behandeling is dan onze eigen pijnstillende cremes samen met de lichaamseigen pijnstiller Normast.® Chronische idiopathische axonale polyneuropathie (CIAP)Chronische idiopathische axonale polyneuropathie (CIAP) is een bijzondere vorm van polyneuropathie die voornamelijk na het 45e levensjaar optreedt. Mannen hebben er vaker last van dan vrouwen. In Nederland zijn er vermoedelijk iets meer dan 10.000 mensen met deze aandoeningen. De eerste klachten uiten zich door een gestoord voelen, ze zijn sensibel en meestal klagen patienten over tintelingen, prikkelingen of een doof gevoel in de voeten. De aandoening komt relatief weinig voor. De aandoening leidt gelukkig, tenminste dat denken en zeggen de meeste neurologen, niet tot een rolstoel.[2] Omdat we de oorzaak niet kennen, is een oorzakelijke behandeling niet mogelijk. Maar wel is er duidelijk verbetering te brengen in een aantal symptomen! Hier eerst een korte uitleg:
Na verloop van tijd ontstaan er soms ook verlammingen, zoals van de spieren die de voet heffen. De benen zijn vaker aangedaan dan de armen en 50% van de patiënten krijgen geen klachten in de handen of armen. De patiënten hebben dan vaak behoorlijk veel last, en zijn vaak matig gehandicapt, terwijl de aandoening langzaam in ernst toeneemt. In de rolstoel komen de meeste patienten echter niet! Bij veel patienten komt wel pijn voor, dat hoeft niet altijd neuropathische pijn te zijn. [3] Verder zijn veel patienten erg moe en hebben last bij lopen.[4] EMG bij CIAP
|
