Blaaspijnsyndroom, zo noemen we het tegenwoordig het liefst.  

Cystitis is een moeilijk woord voor een blaasontsteking. Interstitiële cystitis is iets ingewikkelder en eigenlijk ook niet helemaal hetzelfde als het blaaspijnsyndroom.

Het gaat om een chronische ontsteking van de blaas, waarbij bacteriën geen rol spelen. We schatten dat in ons land enkele duizenden mensen last van deze vervelende blaasaandoening hebben, en het merendeel daarvan is vrouw. Blaaspijn syndroom is een andere term voor deze aandoening, die meer voorkomt dan velen denken. 

Voordat je van interstitiele cystitis spreekt, zal de huisarts, uroloog of gynaecoloog uit moeten sluiten of er geen infectie is of kanker. Dat zijn de twee aandoeningen die het vaakst problemen en pijn geven bij plassen. Omdat interstitiele cystitis een woord is waar je over struikelt, noemen we het liever het pijnlijke blaassyndroom. Dat geeft precies aan wat het is: pijnlijk, samenhangend met de blaas en geen duidelijke ziekte maar een syndroom!

Klachten en symptomen van een pijnlijk blaassyndroom

De klachten bij een pijnlijk blaassyndroom zijn dezelfde als die van een gewone ontsteking van de blaas die door bacterien veroorzaakt wordt: je moet dan vaak kleine beetjes plassen, je voelt vaak aandrang om te plassen, je krijgt pijn in de onderbuik, plassen maakt de pijn wat minder. En soms straalt de pijn uit naar de geslachtsorganen, de vagina of de penis en de ballen. Daarnaast kan je last krijgen van vermoeidheid, pijn in allerlei spieren en algehele ellende of malaise. 

De oorzaak van het pijnlijke blaassyndroom

Inmiddels begrijpen we dat bij het pijnlijke blaassyndroom er een aantal ontstekingscellen als het ware voor zich zelf begonnen zijn. Een van de belangrijkste cellen zijn de zogenaamde mestcellen. Deze cellen heten zo omdat ze vol gemest zitten met viezige moleculen, moleculen die deze cellen afscheiden in de blaaswand. Hiernaast zie je drie van die vol korreltjes zittende mestcellen afgebeeld. In die korreltjes zitten die viezige stofjes. Waarom zijn die moleculen zo viezig? Omdat ze als zogeheten ontstekingsmediatoren allerlei andere witte bloedcellen en bindweefselcellen pesten. Dan ontstaat pijn en verwijden bloedvaatjes zich. Net alsof er een echte infectie is. Maar dat is dus niet zo. Het is echt een gekke onbegrepen ontsporing van onze eigen immuuncellen.

Diagnose van het pijnlijke blaassyndroom

De diagnose interstitiële cystitis kan alleen gesteld worden als andere oorzaken geen rol spelen, zoals een gewone bacteriële blaasontsteking. Soms beslist de uroloog om in de blaas te gaan kijken met een kijkertje, een scoop, dat heet cystoscopie. Dan wordt een flexibel slangetje door de plasbuis in de blaas gebracht. Via dat slangetje kan je dan in de blaas kijken. Bij een pijnlijk blaassyndroom, waar dus al die ontstekingscellen op tilt gegaan zijn, kan je dan meestal enkele kleine bloedinkjes in de blaaswand zien. Natuurlijk kan er via zo'n kijkertje ook een klein hapje weefsel, een biopt, uit de blaaswand genomen worden.  Dan worden er de zogenaamde ‘mestcellen’ gezien, dat is vrij opvallend. 

Behandeling van het pijnlijke blaassyndroom

Er zijn niet zo veel geniale oplossingen voor deze cystitis, blaasspoelingen helpen meestal niet geheel. Pijnstillers zijn natuurlijk mogelijk, en dan worden er meestal aspirine en brufen-achtige stoffen voorgeschreven. Het meest logische is echter om de overactiviteit van de mestcellen te remmen. Dit kan uitstekend met de lichaamseigen mestcelremmer palmitoylethanolamide, een stof die als Normast, een voedingssupplement, in Nederland verkrijgbaar is. 

De lichaamseigen stof palmitoylethanolamide is een zogenaamde endocannabinoid. Dat wil zeggen een cannabis-achtige stof die ons lijf zelf maakt. Die stoffen hebben een positief effect op de pijnlijke blaas. ^[1][2][3] Bij chronische pijnen en ontstekingen echter niet in voldoende mate. Nu, sinds 2010, bestaat de mogelijkheid deze stof toe te voegen als het supplement Normast. Normast is in Nederland door de organisatie Ergomax beschikbaar gekomen, en kan goed ingezet worden bij chronische blaaspijn. De dosis is twee maal daags 600 mg en voor dit soort chronische aandoeningen adviseren we ten minste 8 weken te behandelen.

Normast is in vele uiteenlopende klinische studies met chonische pijn en ontstekingen getest op werkzaamheid en op veiligheid. ^{[1] [2] [3][4][5][6][7][8] [9][10][11][12][13][14]}  

Precies gebruik Normast en Pelvilen Forte bij chronisch blaaspijnsyndroom

De dosis is de eerste tien dagen 2 maal daags 600 mg poeder onder de tong. Daarna ten minste 8-10 weken 600 mg tabletten twee maal daags. Daarna, bij goed effect kan eventueel overgegaan worden naar twee maal daags 300 mg.

Mocht de pijn toch weer terugkeren, dan tijdelijk de dosis weer verhogen naar twee maal daags 600 mg, of zelfs 10 dagen weer twee maal daags poeder onder de tong nemen. Omdat chronische blaaspijn vaak een erg langdurig proces is, denken we dat in dit geval een minimale behandelduur van twee maanden aangehouden moet worden. Daarom adviseren we altijd om bij Ergomax in een keer een pak met 20 poeders te bestellen en 7 pakken met 20 tabletten van 600 mg.

Dat is dus voldoende voor 80 dagen. Als dan de pijn niet duidelijk minder is, is het niet zinvol met Normast door te gaan. We beginnen dus altijd met een hele bijzondere vorm van Normast in kleine zakjes, als poeder om onder de tong in te nemen. Daar smelt het onmiddellijk en wordt het dan ook direct in het bloed opgenomen. Na 10 dagen gaan we over op tabletten, omdat het lichaam dan genoeg Normast heeft opgenomen als eerste stap.  

Ook het middell Pelvilen Forte is anno 2011 als supplement beschikbaar en is een soort superNormast, het bevat naast Normast een zogenaamd resveratrol. Van dit middel dient in onze ervaring 3 maal daags 400 mg ingenomen te worden. 

Maart 2010, Prof. dr. Jan M. Keppel Hesselink, arts-pijnbehandelaar 

Aangepast juni 2011, JMKH 

Referenties